خوش آمديد!
04:56 چهارشنبه 30 آبان ماه ، 1397
سایت جامع پرتوپزشكی و فیزیک پزشکی: Forums

www.medrad.ir - نمايش موضوعات - ملاحظات در طراحی رادیوداروها
 سوالات رايج مربوط به تالارهاي گفتمان   جستجو    ليست كاربران   گروههاي كاربري    مشخصات   ورود به سيستم و كنترل پيغامهاي شخصي   ورود به سيستم
ملاحظات در طراحی رادیوداروها

 
ارسال موضوع جديد   پاسخ به اين موضوع ارسال تشکر    www.medrad.ir صفحه اول انجمن -> کاربردهای دیگر علم هسته ای
 
نويسنده پيغام

amir_1985us
مدیر
مدیر

وضعيت: آفلاين
23 ارديبهشت ماه ، 1387
تعداد ارسالها: 22
امتياز: 5070
تشکر کرده: 0
تشکر شده 6 بار در 4 پست


ارسالارسال شده در: چهارشنبه، 3 مهر ماه ، 1387 16:28:06    موضوع مطلب: ملاحظات در طراحی رادیوداروها پاسخ همراه با اعلان

ملاحظات در طراحی رادیوداروها

پزشکی هسته ای براساس ارزیابی توزیع یک رادیونوکلئید در بخش های مختلف یک عضو پس از تجویز رادیودارو به منظور تمایز بافت طبیعی از بافت های نابهنجار می باشد. چنین ارزیابی توزیع رادیونوکلئید ها به وسیله دستگاه های نگاره برداری انجام می گیرد.
در پزشکی هسته ای به ندرت از مواد رادیواکتیو در شکل ساده شیمیایی آنها استفاده می شود، بلکه آنها در ترکیبات شیمیایی مختلف با خواص بیو شیمیایی، فیزیولوژی یا متابولیکی تهیه می گردند. رادیودارو یک ترکیب شیمیایی نشاندار شده با ماده رادیواکتیو است که به نحوی تهیه می شود که برای مصرف انسان مناسب باشد. رادیوداروها اکثراً برای تشخیص امراض به کار می روند. معمولاً رادیودارو یک بار تجویز می گردد و اثرات دارویی جانبی به همراه ندارد.
از آنجا که هر رادیودارو از ترکیب یک ماده رادیو اکتیو و یک ماده بیو شیمیایی تشکیل شده است، در طراحی و توسعه آن بایستی دو مطلب را مورد توجه قرار داد.
انتخاب ماده رادیواکتیو در تصویربرداری عمدتاً توسط ضرورت کاهش دز دریافتی بیمار و مشخصه های آشکارسازی وسایل موجود در پزشکی هسته ای تعیین می شوند. به منظور کاهش دز دریافتی بیمار بایستی نیمه عمر ماده رادیواکتیو در مقایسه با عارضه بیولوژیکی تحت مطالعه تا حد امکان کوتاه باشد.
با یک محاسبه مقدماتی ، نیمه عمر فیزیکی ماده رادیواکتیو باید در حدود Tobs×0.693 باشد که Tobs مدت زمان بین دریافت دارو توسط مریض تا زمان اندازه گیری یا انجام تصویربرداری است. ضمناً ماده رادیواکتیو نباید تابش کننده ذراتی مانند بتا و یا الکترونهای تبدیلی باشد زیرا مریض دز اضافی دریافت می کند بدون آنکه برای وی سودی داشته باشد. (مگر اینکه رادیوداروی درمانی باشد.)
رادیودارو بایستی تابش کننده پرتوی گاما تک انرژی با انرژی حدود 100 تا 300 کیلو الکترون ولت باشد. حد بالای انرژی مربوط به مشخصه آشکارسازی دوربین گاما است که معمولاً در تصویربرداری مورد استفاده قرار می گیرد. با افزایش انرژی گاما قدرت نفوذ آن بیشترو بیشتر شده و بنابراین تعداد کمتری از آنها با آشکارساز برهمکنش خواهند داشت که باعث کاهش حساسیت می گردد. حد پائین انرژی گاما مربوط به تضعیف انرژی گاما در بدن است. از آنرو که انرژی گاما بایستی به طور محسوس از بدن بیمار به بیرون نفوذ کند لذا انرژی اشعه گاما باید به اندازه کافی زیاد باشد تا از بدن عبور کند. به علاوه ماده رادیو اکتیو باید خالص و از نظر اقتصادی مقرون به صرفه باشد.

201Tl تابش کننده پرتوی گاما با انرژی 167 کیلوالکترون ولت و نیمه عمر 72.192 ساعت خواص ذکر شده را تا حد زیادی داراست و به همین دلیل می توان از آن در پزشکی هسته ای استفاده کرد.
علاوه بر سمی نبودن مقدار معین مورد نظر از ماده شیمیایی و یا رادیودارو، انتخاب نوع رادیودارو به توزیع و تجمع آن در عضو مورد نظر بستگی دارد زیرا که جذب دارو توسط عضو ( و یا قسمتی از آن) در شرایط عادی به طور فراوانی از جذب دارو در شرایط ناخوشی متفاوت است.
در انتخاب ماده بیوشیمیایی مناسب اطلاعات وسیعی در زمینه داروسازی لازم است. عوامل فیزیولوژی مختلفی توزیع و یا تجمع دارو در نسوج را تعیین و یا تحت تأثیر قرار می دهد. در این خصوص سه عامل تعیین کننده وجود دارد؛ طرز مصرف دارو ، جریان خون به عضو و نسوج و دفع توسط بافت. رادیوداروها به جز چند مورد استثنایی به بیمار تزریق می شوند زیرا که سریعترین راه وارد کردن دارو به سیستم در حال گردش بدن است. جریان خون ( که در بیماری ها تحت تأثیر واقع می شود) اساساً تعیین کننده کسری از دز مصرفی است که به عضو یا بافت معینی در اولین عبور ( 10 تا 20 ثانیه) وارد می شود. چون خون حامل داروست، خاصیت دیگر، اتصال به پروتئین های پلاسما نقش مهمی را در تجمع دارو یا ماده شیمیایی در هر بافت دارد. کلاً دارو یا ماده شیمیایی دارای اتصال قوی به پروتئین های پلاسما به مقدار کمتری در مقایسه با آنها که قویاً متصل نیستند، در نسوج جمع می شوند و مدت زمان بیشتری ( ساعت ها یا روزها) در خون باقی می مانند. خارج کردن دارو یا ماده شیمیایی از گردش و از تجمع در نسوج به سه روش امکان پذیر است ؛ پخش (انتشار) ساده ، فیلتر نمودن آن از لابلای منافذ ریز درون غشا بیگانه خواری ( فاگوسیتوز) و انتقال فعال .
پس از انتخاب ماده رادیواکتیو ماده شیمیایی ، مراحل زیر در تکوین رادیوداروها در نظر گرفته می شود :
مطالعات شیمیایی
مطالعات توزیع حیوانی و مسمومیت
مطالعات انسانی یا بالینی .

_________________
AMIR HAKIMI
تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت
 
رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي ارسال ايميل بازديد از سايت ارسال كننده مطلب شناسه Yahoo
تشکرهاي ثبت شده از ايجاد کننده تاپيک :
 
تمامي مطالب ارسال شده:   
ارسال موضوع جديد   پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر

   www.medrad.ir صفحه اول انجمن -> کاربردهای دیگر علم هسته ای

زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت
صفحه 1 از 1
  
نام کاربري:      کلمه عبور:     

~ يا ~
عضويت در سايت

  


 



 

Powered by phpBB & Farsi Project By PHPNuke.ir